بازگشت به Sheet-Map

Sheet-Map — راهنمای میدانی

راهنمای عملی برای نمایش داده‌هایتان روی یک نقشهٔ زنده

v1.2 · 2026-10-01

این راهنما شما را با روند اصلی کار در Sheet-Map آشنا می‌کند: ورود به برنامه، ساختن یک شیت از سطرها، اینکه مختصات چگونه خوانده و نمایش داده می‌شوند، و دیدن داده‌هایتان که به‌صورت زنده روی نقشه ظاهر می‌شوند. این راهنما برای هر کسی نوشته شده که تازه با این ابزار کار می‌کند — هیچ تجربهٔ قبلی با GIS یا صفحه‌گسترده لازم نیست. بخش دوم راهنما ابزارهای ترسیم، پنل جزئیات نقشه، نقشهٔ حرارتی، تغییر نقشه (basemap)، فضای کاری Analysis و اشتراک‌گذاری را پوشش می‌دهد.

ترجمه از راهنمای انگلیسی v1.19. این ترجمه با کمک هوش مصنوعی تهیه شده و هنوز توسط مترجم انسانی بازبینی نشده است؛ اگر جایی با متن انگلیسی تفاوت داشت، متن انگلیسی معتبر است. برنامه خودش به زبان انگلیسی است، پس نام دکمه‌ها و منوها همان‌طور که روی صفحه می‌بینید به انگلیسی آمده‌اند. · English

شروع کار

برای شروع کار با Sheet-Map دو راه وجود دارد، و می‌توانید بعداً از یکی به دیگری بروید بدون اینکه چیزی از آنچه وارد کرده‌اید از دست برود.

همین حالا امتحان کنید — بدون نیاز به حساب کاربری

سریع‌ترین راه شروع، دکمهٔ Try it now — no account needed در صفحهٔ حساب کاربری است. این دکمه شما را بدون مرحلهٔ ثبت‌نام، مستقیماً به یک شیت آمادهٔ کار می‌برد. حالت ناشناس حداکثر 100 مورد را نگه می‌دارد و همه‌چیز به‌صورت محلی در مرورگر شما ذخیره می‌شود — برای یک نگاه سریع یا یک تمرین یک‌باره انتخاب مناسبی است، اما با دستگاه دیگری همگام نمی‌شود.

ساختن حساب کاربری رایگان

اگر می‌خواهید داده‌هایتان در فضای ابری ذخیره شود و میان دستگاه‌ها همگام شود — یا به‌عنوان عضوی از یک تیم کار می‌کنید — به‌جای آن یک حساب کاربری رایگان بسازید. با ثبت‌نام، ذخیره‌سازی دائمی، امکان دعوت از هم‌تیمی‌ها، و سهمیه‌ای بسیار بیشتر از حالت ناشناسِ فقط‌مرورگر به دست می‌آورید. سهمیهٔ بزرگ‌تر (تا 25,000 مورد در هر Sheet-Map) با ارتقا به نسخهٔ Pro در دسترس است. همیشه می‌توانید ناشناس شروع کنید و بعداً حساب کاربری بسازید؛ کار محلی شما منتقل می‌شود.

صفحهٔ حساب کاربری Sheet-Map، با فرم ورود و گزینهٔ ورود ناشناس

صفحهٔ حساب کاربری — ورود، ثبت‌نام، یا ادامه به‌صورت ناشناس.

مبانی شیت‌ها

یک شیت (sheet) صفحه‌گسترده‌ای است که هر سطر آن نقطه‌ای است که می‌توانید روی نقشه قرار دهید. سطرها مانند هر صفحه‌گستردهٔ دیگری ستون دارند، اما معمولاً یکی از این ستون‌ها یک مختصات را نگه می‌دارد — همین است که یک سطر را به نقطه‌ای روی نقشه تبدیل می‌کند.

یک شیت در نمای جدول، با سطرها و ستون‌ها، از جمله یک ستون مختصات

یک شیت — هر سطر می‌تواند به نقطه‌ای روی نقشه تبدیل شود.

افزودن سطر

روی + Add Row کلیک کنید تا یک سطر خالی تازه اضافه شود. سطر جدید در بالای شیت ظاهر می‌شود و جدول دوباره به بالا برمی‌گردد. هر سطر خالی شروع می‌شود — شما هر ستونی را که برای آن نقطه مهم است پر می‌کنید.

کلیک روی دکمهٔ افزودن سطر برای اضافه کردن سطر تازه به شیت

افزودن سطر تازه با + Add Row.

افزودن ستون

روی + Add Column کلیک کنید تا ستون تازه‌ای اضافه شود. از شما خواسته می‌شود نامی برای آن بگذارید و نوع ستون را انتخاب کنید: Text (متن)، Date (انتخابگر تاریخ و زمان — یک ستون سفارشی، جدا از فیلد داخلی Date که در ادامه آمده)، Media (عکس و ویدیو)، Location (ولایت و ولسوالی؛ یعنی استان و شهرستان)، Grid (MGRS) یا Number (عدد) — انتخاب نوع درست، ویرایشگر مناسب همان نوع داده را در اختیارتان می‌گذارد، و مقداری که با نوع ستون جور نباشد (مختصات شبکه‌ای که خوانده نمی‌شود، یا متن غیرعددی) حاشیهٔ قرمز می‌گیرد تا بتوانید آن را پیدا کنید.

ستون Grid (MGRS) فقط یک مختصات مرجع برای نمایش و اعتبارسنجی است — هرگز جای سطر را روی نقشه تغییر نمی‌دهد و نشانگری نمی‌سازد. فقط ستون داخلی Coordinates (در ادامه) تعیین می‌کند که سطر در کجای نقشه نشان داده شود.

هر شیت سه ستون داخلی هم دارد که لازم نیست خودتان اضافه کنید: Coordinates (مختصات)، Symbol (نماد) و Date (تاریخ). این ستون‌ها از قبل در هر سطر وجود دارند — Add Column فقط برای ستون‌های اضافه بر این‌هاست.

نوع نادرستی انتخاب کرده‌اید، یا می‌خواهید ستونی را جابه‌جا یا حذف کنید؟ منوی عنوان یک ستون سفارشی (⋮) این گزینه‌ها را دارد: Position (جابه‌جایی با Move Left/Right)، Column Settings و Delete Column. Column Settings پنجره‌ای کوچک باز می‌کند با نام (Name)، نوع داده (Data Type: Text، Date، Location، Grid (MGRS) یا Number — نوع Media پس از ساخته شدن قابل تغییر نیست) و تراز (Alignment). تغییر نوع داده، نوع ستون را در همان‌جا عوض می‌کند، بدون نیاز به وارد کردن دوبارهٔ مقادیر موجود: ستون متنی‌ای که به Grid یا Number تغییر داده شود بی‌درنگ دوباره بررسی می‌شود، و هر مقداری که با نوع جدید جور نباشد حاشیهٔ قرمز می‌گیرد.

پنجرهٔ افزودن ستون، با فیلد نام و انتخابگر نوع ستون

نام‌گذاری ستون تازه و انتخاب نوع آن.

وارد کردن یک فایل CSV، ستون‌های تاریخ واقعی را از روی محتوای آن‌ها تشخیص می‌دهد، نه فقط ستونی که دقیقاً «date» نام دارد — ستونی از تاریخ‌های واقعی تقویمی (مثلاً 3/15/2024 یا تاریخ‌های ISO) از همان ابتدا با نوع Date وارد و نمایش داده می‌شود. ستونی از سال‌های تنها، شناسه‌ها یا مختصات به‌صورت Text باقی می‌ماند، و همین‌طور ستونی که روز و ماهش با خط تیره جدا شده، مانند 15-03-2024 — ترتیب آن را نمی‌توان حدس زد، پس به‌جای خطر خواندن نادرست، دست‌نخورده می‌ماند. همچنین می‌توانید خودتان یک ستون متنی موجود را از طریق Column Settings به Date تغییر دهید؛ مقادیر آن در قالب‌های رایجی مانند M/D/YYYY یا ISO به‌صورت تاریخ واقعی نمایش داده می‌شوند.

انواع ستون

هر ستونی که اضافه می‌کنید یک نوع داده دارد که هنگام ساختن تعیین می‌شود یا بعداً از منوی سه‌نقطهٔ ستون (⋮) ← Column Settings ← Data Type تغییر می‌کند. نوع ستون تعیین می‌کند که یک سلول چگونه ویرایش شود، مقدارش چگونه بررسی شود، و ستون چه نوع کنترل فیلتری داشته باشد.

تغییر نوع یک ستون موجود، مقادیر آن را بی‌درنگ دوباره بررسی می‌کند، بدون نیاز به وارد کردن دوباره: هر چیزی که با نوع جدید جور نباشد کادر قرمز می‌گیرد تا بتوانید پیدایش کنید. وارد کردن CSV همچنین ستون‌های Date و Location را از روی محتوایشان حدس می‌زند — با احتیاط، بنابراین ستونی از سال‌های تنها یا شماره‌های شناسه به‌صورت Text باقی می‌ماند.

فیلتر کردن یک ستون

هر ستونی می‌تواند شیت را فیلتر کند. منوی سه‌نقطهٔ آن (⋮) ← Filter… را باز کنید، یا روی قیف کوچکی کلیک کنید که در عنوان ستونِ در حال فیلتر ظاهر می‌شود. هر نوع ستون کنترل مناسب خودش را دارد: فهرست قابل جست‌وجویی از مقادیری که واقعاً در ستون هستند، جست‌وجوی «شامل»، بازهٔ از/تا برای اعداد و تاریخ‌ها، یا «مقدار دارد / خالی است».

پنجرهٔ فیلتر ستون با فهرستی از مقادیر موجود در ستون

فیلتر کردن یک ستون متنی — مقادیری را که می‌خواهید بمانند علامت بزنید.

فهرست فیلتر ستون Symbol خودِ نمادها را کنار نامشان نشان می‌دهد، چون سلول‌های شیت فقط تصویر نماد را نشان می‌دهند. آنچه در کادر جست‌وجو تایپ کنید با نام نماد مقایسه می‌شود.

فیلتر ستون نماد که تصویر هر نماد را کنار نامش فهرست می‌کند

فیلتر بر اساس نماد — فهرست همان چیزی را نشان می‌دهد که سلول‌ها نشان می‌دهند.

فیلترهای ستون‌های مختلف با هم ترکیب می‌شوند: یک سطر باید همهٔ آن‌ها را برآورده کند تا دیده شود. هر فیلتر فعال به‌صورت یک برچسب بالای جدول ظاهر می‌شود که نام ستون و آنچه نگه می‌دارد را نشان می‌دهد، با یک × برای حذف همان یک فیلتر و Clear all برای حذف همه. شمارهٔ سطرها هنگام فیلتر، جای واقعی‌شان در شیت را حفظ می‌کنند — هرگز از 1 دوباره شماره‌گذاری نمی‌شوند.

دو برچسب فیلتر بالای جدول، هر کدام با نام ستون و مقدار آن

دو فیلتر هم‌زمان — برای هر کدام یک برچسب، که جداگانه قابل حذف است.

پنهان کردن سطرهای فیلترشده روی نقشه

به‌طور پیش‌فرض، فیلتر فقط شیت را تغییر می‌دهد؛ نقشه همچنان همه‌چیز را نشان می‌دهد. در پنجرهٔ فیلتر گزینهٔ Also hide these on the map را علامت بزنید تا نشانگرهای سطرهایی که آن فیلتر پنهان کرده، از نقشه هم برداشته شوند. یادداشتی روی نقشه نام هر شیتی را که در حال حاضر نشانگرهایی را پنهان کرده و تعداد آن‌ها را نشان می‌دهد، همراه با دکمه‌ای برای برگرداندنشان — بنابراین هیچ نقطه‌ای بدون توضیح ناپدید نمی‌شود.

نقشه که فقط ولسوالی فیلترشده را نشان می‌دهد، با یادداشتی که توضیح می‌دهد چه چیزی پنهان است

یک فیلتر مکان که نشانگرهایش را پنهان کرده، با یادداشت نقشه که دلیلش را توضیح می‌دهد.

فیلتری که آن را برای نقشه هم فعال کرده‌اید، هنگام رفتن به شیت دیگر فعال می‌ماند (فیلتر معمولیِ فقط‌شیت با ترک شیت پاک می‌شود). شمارش total points در نوار بالا در هیچ‌کدام از این دو حالت تغییر نمی‌کند — سطر پنهان همچنان وجود دارد و در مجموع فضای کاری شما شمرده می‌شود.

تفکیک و فیلتر بر اساس مکان

عنوان ستون Location یک دکمهٔ Breakdown دارد که سطرها را بر اساس ولایت و ولسوالی می‌شمارد. کلیک روی پیکان کوچک کنار نام یک ولایت، فهرست ولسوالی‌هایش را باز یا بسته می‌کند، بدون اینکه آنچه جدول نشان می‌دهد تغییر کند. کلیک روی خودِ سطر ولایت یا ولسوالی (نه روی آن پیکان) پنجره را می‌بندد و جدول شیت را فقط به همان سطرها محدود می‌کند — فیلتر یک ولایت همهٔ ولسوالی‌هایش را در بر می‌گیرد. نواری بالای جدول می‌نویسد Filtered: <name> — N rows؛ دکمهٔ Clear آن همهٔ سطرها را برمی‌گرداند، و رفتن به شیت دیگر هم فیلتر را خودکار پاک می‌کند. شمارهٔ سطرها حتی هنگام فیلتر، جای واقعی‌شان در کل شیت را حفظ می‌کنند — هرگز از 1 دوباره شماره‌گذاری نمی‌شوند.

تا وقتی فیلتری فعال است، کارهای گروهی — Apply to column و چک‌باکس «انتخاب همه» در بالای جدول — فقط روی سطرهای قابل مشاهده (فیلترشده) اعمال می‌شوند، بنابراین ویرایش گروهی یا Delete Selected به سطرهایی که فیلتر پنهان کرده نمی‌رسد. این فیلتر فقط بر جدول شیت اثر دارد؛ نقشه همچنان هر چیزی را که پیش‌تر نشان می‌داد نشان می‌دهد.

پر کردن یک سلول

روی هر سلولی کلیک کنید تا انتخاب شود، سپس تایپ کنید تا مقدارش را وارد یا جایگزین کنید — درست مانند ویرایش سلول در هر صفحه‌گستردهٔ دیگری. تغییر شما هنگام تایپ خودکار ذخیره می‌شود؛ چیزی برای تأیید وجود ندارد. هر وقت آماده بودید، روی سلول دیگری کلیک کنید.

سیستم‌های مختصات

ستون Coordinates چهار شیوهٔ نگارش مختصات را می‌شناسد: MGRS، UTM، Lat/Long (عرض و طول جغرافیایی)، و DMS (درجه، دقیقه، ثانیه). می‌توانید مختصات را با هر شیوه‌ای که راحت‌تر است تایپ کنید، و Sheet-Map آن را، صرف‌نظر از شیوه‌ای که به کار برده‌اید، به یک شکل می‌خواند.

کنترل سیستم مختصات در نوار بالا تعیین می‌کند که کدام شیوه در سراسر شیت نمایش داده شود. این کار هیچ نقطه‌ای را جابه‌جا یا عوض نمی‌کند — همان مکان است، با قالبی دیگر. آن را تغییر دهید و همهٔ مختصات شیت در جای خود به‌روز می‌شوند.

این همان سطر است که با هر یک از چهار شیوه نشان داده شده:

مختصات یک سطر شیت به شیوهٔ MGRS

شیوهٔ MGRS.

مختصات همان سطر به شیوهٔ اعشاری عرض و طول جغرافیایی

شیوهٔ Lat/Long.

مختصات همان سطر به شیوهٔ UTM

شیوهٔ UTM.

مختصات همان سطر به شیوهٔ درجه، دقیقه، ثانیه (DMS)

شیوهٔ DMS.

یک نقطه، چهار شیوهٔ نگارش — هر کدام را که با روش خواندن مختصات در تیم شما جور است انتخاب کنید، و هر وقت لازم بود، بدون وارد کردن دوبارهٔ داده‌ها، میان آن‌ها جابه‌جا شوید.

مبانی نقشه

فضای کاری Map جایی است که نقاط شیت‌های شما روی یک نقشه کنار هم می‌آیند. در سمت چپ صفحه، پنلی دو چیز در اختیارتان می‌گذارد: Layers & Annotations (لایه‌ها و حاشیه‌نویسی‌ها)، جایی که نقشه‌ها و هر لایهٔ ترسیمی قرار دارند، و Sheets on map، فهرست شیت‌هایی که در حال پخش‌اند — هر کدام با دکمهٔ نمایش و پنهان خودش، تا بتوانید نقاط یک شیت را بدون خاموش کردن بقیه نشان دهید یا پنهان کنید.

پنل سمت چپ نقشه، با بخش لایه‌ها و حاشیه‌نویسی‌ها و فهرست شیت‌های روی نقشه، هر کدام با دکمهٔ نمایش

پنل سمت چپ — Layers & Annotations و Sheets on map.

این بخش از راهنما فقط به اندازه‌ای توضیح می‌دهد که نقاط را روی نقشه ببرید و کنترل کنید کدام شیت‌ها دیده شوند. ابزارهای ترسیم، پنل جزئیات نقطه، نقشهٔ حرارتی، تغییر نقشه، فضای کاری Analysis و اشتراک‌گذاری نقشه با دیگران، همه در بخش بعدی این راهنما آمده‌اند.

ابزارهای ترسیم

نوار ابزار ترسیم نقشه به شما امکان می‌دهد مستقیماً روی داده‌های شیت‌تان ترسیم کنید: Point (نقطه)، Line (خط)، Polygon (چندضلعی)، Circle (دایره)، GRG (گرافیک مرجع شبکه‌ای) و Text (متن). همهٔ ابزارها یک‌جور کار می‌کنند — روی ابزار کلیک کنید تا فعال شود، سپس روی نقشه کلیک کنید تا ترسیم کنید (برای شکل‌ها، با هر کلیک یک رأس تازه اضافه می‌شود). برای پایان دادن به یک خط یا چندضلعی، دوبار کلیک کنید یا دوباره روی نقطهٔ شروع کلیک کنید.

منوی More در کنار ابزارهای اصلی، Tactical Symbols (نمادهای تاکتیکی) را در خود دارد — نشانگرهای یگان و تجهیزات که مانند هر ابزار ترسیم دیگری قرار داده می‌شوند، و سپس وابستگی (affiliation) و نوعشان را تنظیم می‌کنید. Heatmap در این منو نیست — دکمهٔ مخصوص خودش را در نوار ابزار دارد که در بخش بعدی توضیح داده شده است.

نوار ابزار ترسیم نقشه: نقطه، خط، چندضلعی، دایره، GRG، متن، و منوی More

نوار ابزار ترسیم و منوی More آن.

هر چیزی که ترسیم می‌کنید یک حاشیه‌نویسی (annotation) است، نه یک سطر شیت — روی خودِ نقشه قرار دارد نه در یک صفحه‌گسترده. حاشیه‌نویسی‌ها همراه فضای کاری شما ذخیره می‌شوند، پس دفعهٔ بعد که نقشه را باز کنید هنوز آنجا هستند؛ اما با سطرهای هیچ شیتی همگام نمی‌شوند.

پوشه‌ها در پنل لایه‌ها

هر چیزی که ترسیم می‌کنید، قرار می‌دهید یا وارد می‌کنید، در Layers & Annotations ظاهر می‌شود. مرور چند مورد آسان است؛ چند صد مورد نه، به همین دلیل حاشیه‌نویسی‌ها را می‌توان در پوشه (فولدر) مرتب کرد.

All Layers & Annotations در بالا فهرست اصلی است، و هر چیزی که در پوشه‌ای نگذاشته‌اید همان‌جا می‌ماند. + New Folder یک پوشهٔ خالی می‌سازد، و نام پوشه را می‌توان همان‌جا ویرایش کرد. هر پوشه نشان می‌دهد چند مورد در خود دارد و دکمهٔ نمایش و پنهان خودش را دارد، تا بتوانید همهٔ محتوای آن را یک‌جا پنهان یا نمایان کنید — برای خاموش کردن کل یک فایل واردشده بدون دست زدن به چیز دیگری مفید است. Delete Folder پوشه را همراه با همهٔ محتوای آن حذف می‌کند. پیش از حذف از شما تأیید می‌خواهد و نام پوشه و تعداد مواردی را که حذف می‌شوند نشان می‌دهد، و این حذف برگشت‌پذیر نیست. اگر می‌خواهید موارد باقی بمانند، اول آن‌ها را از پوشه بیرون ببرید (در ادامه توضیح داده شده).

پوشه‌ها فقط یک سطح دارند. پوشه درون پوشه وجود ندارد، بنابراین پوشهٔ تازه همیشه هم‌سطح پوشه‌های موجود است، نه زیرمجموعهٔ پوشه‌ای که در آن لحظه در حال دیدنش هستید.

بیشتر پوشه‌ها خودشان ساخته می‌شوند

پوشه‌ها از سه راه ساخته می‌شوند، و فقط یکی از آن‌ها کار خود شماست:

انتقال موارد به یک پوشه

برای یک مورد، آن را روی نقشه باز کنید و از فهرست کشویی پوشه در پنل جزئیاتش استفاده کنید؛ انتخاب (No folder) آن را به فهرست اصلی برمی‌گرداند. برای چند مورد هم‌زمان، از Select Area در نوار ابزار ترسیم استفاده کنید، مستطیلی دور مواردی که می‌خواهید بکشید، سپس از فهرست کشویی در پنجرهٔ Area Selection پوشه‌ای انتخاب کنید و روی Move to folder کلیک کنید.

پنل لایه‌ها و حاشیه‌نویسی‌ها با پوشه‌ها: یک پوشهٔ GRG که خودکار ساخته شده، و یک فایل واردشده که به نام فایل منبعش نام‌گذاری شده

Layers & Annotations با پوشه‌ها — یک پوشهٔ GRG که خودکار ساخته شده، و یک فایل واردشده که به نام فایل منبعش نام‌گذاری شده، هر کدام با تعداد موارد درونش.

اندازه‌گیری فاصله و ارتفاع

ابزار Ruler (خط‌کش) فاصلهٔ میان هر دو نقطه روی نقشه را اندازه می‌گیرد. روی آن در نوار ابزار کلیک کنید، روی نقطهٔ شروع کلیک کنید، سپس روی نقطهٔ پایان. نتیجه، فاصلهٔ مستقیم و سمت (bearing) از نقطهٔ اول به نقطهٔ دوم را نشان می‌دهد، به‌علاوهٔ ارتفاع هر نقطه و اینکه نقطهٔ دوم چقدر بالاتر یا پایین‌تر است.

ابزار خط‌کش در حال اندازه‌گیری فاصله، سمت و ارتفاع میان دو نقطه

با دو کلیک، فاصله، سمت و ارتفاع هر دو سر را به دست می‌آورید.

می‌توانید میان دو کلیک نقشه را جابه‌جا کنید، پس اندازه‌گیری به آنچه در صفحه جا می‌شود محدود نیست. در زمین‌های پرشیب، نتیجه فاصلهٔ شیب‌دار (slope) را هم نشان می‌دهد که اختلاف ارتفاع دو سر را در نظر می‌گیرد — فقط وقتی ظاهر می‌شود که پستی و بلندی زمین واقعاً عدد را تغییر دهد. فاصله‌ها با عنوان straight-line (خط مستقیم) مشخص شده‌اند: مستقیم از یک نقطه تا نقطهٔ دیگر اندازه گرفته می‌شوند، نه در امتداد یک جاده یا مسیر.

سمت‌ها به‌طور پیش‌فرض به درجه خوانده می‌شوند. برای کار با میلیم (mils)، روی دکمهٔ مختصات در نوار بالا کلیک کنید (همان که MGRS را نشان می‌دهد) و Bearing را روی Mils بگذارید — طبق قرارداد ناتو، 6400 میلیم در یک دایره. این انتخاب به خاطر سپرده می‌شود و دفعهٔ بعد که برنامه را باز کنید هم برقرار است.

اندازه‌گیری یک کار موقت است: ذخیره نمی‌شود، با هم‌تیمی‌ها به اشتراک گذاشته نمی‌شود، و وقتی دوباره اندازه بگیرید، کلید Escape را بزنید یا از نقشه بیرون بروید، ناپدید می‌شود. چیزی به شیت‌های شما اضافه نمی‌شود.

ارتفاع در طول مسیر

هر خطی که ترسیم می‌کنید می‌تواند پستی و بلندی زمین را در طول خودش نشان دهد. خطی روی زمینی که برایتان مهم است بکشید، روی آن کلیک کنید تا جزئیاتش باز شود، و Load elevation profile را انتخاب کنید. نموداری از ارتفاع، از یک سر خط تا سر دیگر، به دست می‌آورید تا ببینید مسیر کجا بالا می‌رود، کجا پایین می‌آید و تا چه حد شیب‌دار می‌شود — بدون اینکه نقشه را ترک کنید.

نمودار نیم‌رخ ارتفاعی یک مسیر ترسیم‌شده، در پنل جزئیات خط

یک خط ترسیم‌شده و نیم‌رخ ارتفاعی آن، با مجموع صعود و نزول.

زیر نمودار، مجموع صعود و نزول در طول مسیر، بلندترین و پایین‌ترین نقطه، و یادداشتی دربارهٔ فاصلهٔ نمونه‌ها از یکدیگر را می‌بینید. این عدد آخر مهم است: نیم‌رخ در تعداد ثابتی از نقاط اندازه گرفته می‌شود که به‌طور یکنواخت در طول خط پخش شده‌اند، بنابراین یک مسیر کوتاه هر چند ده متر یک بار نمونه‌برداری می‌شود، در حالی که یک مسیر بسیار طولانی تقریباً هر یک کیلومتر. فرازها و فرودهای کوچک‌تر از این فاصله دیده نمی‌شوند.

برای اعداد دقیق، Show values را انتخاب کنید تا جدولی از همهٔ نقاط نمونه نمایان شود — فاصلهٔ هر نقطه در طول مسیر، ارتفاعش، تغییر نسبت به نقطهٔ قبلی، و شیب به درصد.

نیم‌رخ هر بار از نو محاسبه می‌شود و همراه خط ذخیره نمی‌شود. اگر خط را جابه‌جا کنید یا شکلش را تغییر دهید، نیم‌رخ قبلی کنار گذاشته می‌شود، تا هرگز به نمودار مسیری نگاه نکنید که پس از آن تغییرش داده‌اید — کافی است دوباره بارگذاری‌اش کنید.

جزئیات نقطه

روی هر نقطه‌ای روی نقشه کلیک کنید تا پنل جزئیات آن در کنار صفحه باز شود. این پنل فیلدهای آن رکورد را دقیقاً همان‌طور که در شیتش ذخیره شده‌اند نشان می‌دهد — Coordinates، Symbol، Date، و هر ستون سفارشی‌ای که اضافه کرده‌اید، مانند نام، وضعیت یا یادداشت.

پنل جزئیات نقطه که فیلدهای یک رکورد را نشان می‌دهد

کلیک روی یک نقطه، پنل جزئیات آن را باز می‌کند.

این پنل نمایی فقط‌خواندنی از سطر شیتِ پشت آن نقطه است — برای این است که بتوانید جزئیات یک نقطه را بدون ترک نقشه بررسی کنید. برای تغییر هر یک از مقادیر، از Edit in Sheet در پایین پنل استفاده کنید: شما را مستقیماً به همان سطر در شیتش می‌برد، صفحه را تا آن سطر پایین می‌برد و برای لحظه‌ای آن را برجسته می‌کند.

پرش در جهت مخالف: از سطر به نقطه‌اش

همین پرش در جهت عکس هم کار می‌کند. هر سطر در شیت یک دکمهٔ سنجاق نقشه (map-pin) کوچک در لبهٔ چپش دارد — روی آن کلیک کنید و به نقشه می‌روید، بزرگ‌نمایی‌شده روی نقطهٔ آن سطر، با پنل جزئیاتش که از قبل باز است. با این دو دکمه می‌توانید میان یک سطر و نقطه‌اش رفت‌وآمد کنید بدون اینکه دنبال هیچ‌کدام بگردید.

فضای کاری نقشه، بزرگ‌نمایی‌شده روی نقطهٔ یک سطر شیت، با پنل جزئیات آن رکورد باز

کلیک روی دکمهٔ سنجاق نقشهٔ یک سطر، شما را به همان نقطه می‌برد، با پنل باز.

این دکمه در هر سطری که نقطه‌ای برای پرش ندارد خاکستری است — یا چون هنوز مختصاتی وارد نشده، یا چون مختصات قابل خواندن نیست. ماوس را روی آن نگه دارید تا ببینید کدام. پرش هیچ چیزی را تغییر نمی‌دهد: فقط شما و نقشه را جابه‌جا می‌کند، پس استفاده از آن در فضای کاری‌ای که با دیگران شریک هستید بی‌خطر است.

یک نکتهٔ مهم: اگر شیتِ آن سطر در حال حاضر برای نقشه فعال نباشد، پرش باز هم شما را به جای درست می‌برد، اما آنجا نشانگری نخواهید دید — برنامه این را به شما می‌گوید، و می‌توانید شیت را از Sheets on map فعال کنید تا نقاطش ظاهر شوند.

نقشهٔ حرارتی

دکمهٔ Heatmap در نوار ابزار، پنل نقشهٔ حرارتی را باز می‌کند؛ در آنجا یک شیت انتخاب می‌کنید و روی Build کلیک می‌کنید تا لایه‌ای از تراکم نقاط آن شیت ساخته شود — جاهایی که نقاط بیشتری دارند پررنگ‌تر می‌درخشند، و تمرکز نقاط در یک نگاه دیده می‌شود.

پنل نقشهٔ حرارتی و لایهٔ تراکمی که از نقاط یک شیت ساخته شده است

ساختن نقشهٔ حرارتی از نقاط یک شیت.

نقشهٔ حرارتی افزودنی است — روی نشانگرهای موجود شما رسم می‌شود بدون اینکه آن‌ها را پنهان، حذف یا جایگزین کند. اگر سطرهای شیت شما تغییر کرد، نقشهٔ حرارتی را از پنل دوباره بسازید تا تازه شود، و هر وقت خواستید با دکمهٔ نمایش و پنهان پنل آن را نمایش دهید یا پنهان کنید.

نقشه (Basemaps)

کنترل basemap به شما امکان می‌دهد نقشهٔ زیر داده‌هایتان را عوض کنید — مثلاً میان نمای ماهواره‌ای، خیابانی و توپوگرافی — تا با آنچه می‌خواهید ببینید جور باشد: ماهواره‌ای برای جزئیات زمین، خیابانی برای جاده‌ها و نام مکان‌ها، و توپوگرافی برای ارتفاع و خطوط تراز.

کنترل تغییر نقشهٔ زیر داده‌ها

تغییر نقشه (basemap) با کنترل روی نقشه.

تغییر نقشه فقط ظاهرِ زیرِ نقاط شما را عوض می‌کند — هرگز داده‌های شیت، نشانگرها یا حاشیه‌نویسی‌های ترسیمی شما را تغییر نمی‌دهد.

فضای کاری تحلیل (Analysis)

Analysis سومین فضای کاری است، در کنار Sheets و Map، که برای ارائهٔ گزارش ساخته شده نه برای ویرایش. چهار بخش را هم‌زمان کنار هم می‌چیند: یک نقشهٔ زنده، نمودارها، خلاصه‌ای به زبان ساده، و داده‌های منبع — هر آنچه برای توضیح تصویر داده‌هایتان به دیگران در یک صفحه لازم دارید.

نمای چهاربخشی فضای کاری تحلیل برای ارائهٔ گزارش

فضای کاری Analysis — نقشه، نمودارها، خلاصه و داده‌های منبع.

با انتخاب یک شیت موضوع شروع کنید — شیتی که نمودارها و خلاصه از نقاط آن ساخته می‌شوند. بخش نقشه هر آنچه را فضای کاری Map در حال نمایش است نشان می‌دهد و نقاط شیت موضوع را به‌صورت افزودنی برجسته می‌کند، بدون اینکه چیز دیگری را روی آن پنهان یا فیلتر کند. Analysis فقط‌خواندنی است: نمایی است برای ارائهٔ آنچه از قبل در شیت‌های شماست، نه برای تغییر آن.

نمودار یک ستون تاریخ

Group by را روی یک ستون Date بگذارید تا نمودار، رکوردها را در بازه‌های زمانی گروه‌بندی کند، به‌جای اینکه هر زمان را دستهٔ جداگانه‌ای حساب کند. Sheet-Map اندازهٔ بازه را از روی داده‌های شما انتخاب می‌کند — روزانه برای یک دورهٔ کوتاه، ماهانه یا سالانه برای دوره‌ای طولانی‌تر — و در یادداشتی زیر نمودار می‌گوید کدام را انتخاب کرده، تا محور هرگز بی‌آنکه به شما بگوید درشت‌تر نشود. میله‌های نمودار از قدیمی‌ترین به جدیدترین مرتب می‌شوند، و رکوردهایی که تاریخشان خالی یا ناخواناست، به‌جای حذف شدن از شمارش، در یک دستهٔ (undated) (بدون تاریخ) در انتها جمع می‌شوند.

نمودار تحلیل که یک ستون تاریخ را در بازه‌های روزانه گروه‌بندی کرده است

گروه‌بندی بر اساس یک ستون Date — یک میله برای هر روز، با اندازهٔ بازه که زیر نمودار ذکر شده است.

این کار هم با تاریخ‌هایی که از راه وارد کردن فایل آمده‌اند جواب می‌دهد و هم با تاریخ‌هایی که خودتان تایپ کرده‌اید. ستونی از تاریخ‌ها که هنگام وارد کردن تشخیص داده شود به یک ستون واقعی Date تبدیل می‌شود، پس بدون هیچ تنظیم اضافه‌ای می‌توان آن را این‌گونه نمودار کرد، و نوع نمودار Line (خطی) هم برایش در دسترس قرار می‌گیرد.

اشتراک‌گذاری فضای کاری

پنجرهٔ Team members & sharing چهار بخش دارد: چه کسانی از قبل دسترسی دارند، دعوت از کسی با ایمیل، دعوت‌نامه‌هایی که هنوز منتظر پذیرش‌اند، و یک لینک دعوت قابل اشتراک — به‌علاوهٔ یک خلاصهٔ یک‌خطی در بالا (“3 people have access · 1 pending invitation”) تا همیشه در یک نگاه بدانید وضعیت چیست.

هر فرد در فضای کاری یکی از سه نقش را دارد — Owner (مالک: کنترل کامل؛ دقیقاً یک نفر است و از این پنجره قابل انتقال نیست)، Member (عضو: می‌تواند ویرایش کند — در کنار شما داده اضافه و تغییر می‌دهد) یا Viewer (بیننده: فقط‌خواندنی — فضای کاری را می‌بیند اما نمی‌تواند تغییرش دهد). در نقش مالک (Owner)، می‌توانید نقش هر عضو دیگری را از فهرست کشویی کنار نامش تغییر دهید، یا او را حذف کنید، مستقیماً از فهرست People with access.

مالک (Owner) و اعضا (Member) هر دو می‌توانند هم‌تیمی‌ها را به دو روش دعوت کنند: یک دعوت ایمیلی که مستقیماً از Sheet-Map فرستاده می‌شود، یا یک لینک دعوت که هر جا بخواهید می‌گذارید — پیام‌رسان، ایمیل، یا هر جایی که تیمتان از قبل با هم در تماس است. بیننده‌ها (Viewer) نمی‌توانند کسی را دعوت کنند. نقش پیش‌فرض لینک دعوت Viewer است، کم‌اختیارترین گزینه، چون از این دو راه، احتمال اینکه لینک به اشتباه به دست فرد نادرستی برسد بیشتر است؛ اگر قصد دارید دسترسی ویرایش بدهید، به‌جای آن Member را انتخاب کنید. مدیریت دعوت‌نامه‌ها فقط با مالک است: فقط مالک بخش Pending invitations را می‌بیند، جایی که دعوت ایمیلی تا پذیرفته شدن منتظر می‌ماند (با دکمهٔ Revoke مخصوص خودش، اگر نظرتان عوض شد)، و فقط مالک می‌تواند هر زمان لینک فعال را غیرفعال کند. عضو می‌تواند لینک را کپی کند و به اشتراک بگذارد، اما نمی‌تواند آن را غیرفعال کند.

پنجرهٔ تیم که سه عضو را با نقش‌های admin، member و viewer فهرست می‌کند، با بخش‌های دعوت با لینک و با ایمیل در پایین

پنجرهٔ Team members & sharing — People with access، Invite by email، Pending invitations (با Revoke) و Invite link (با نقش پیش‌فرض Viewer).

دعوت از هم‌تیمی‌ها به یک حساب کاربری رایگان نیاز دارد. حالت ناشناسِ فقط‌مرورگر تیمی ندارد که کسی را به آن دعوت کنید — فضای ذخیره‌سازی محلی فقط برای خود شماست. هر وقت آماده بودید فضای کاری را با دیگران به اشتراک بگذارید، یک حساب کاربری رایگان بسازید (کار محلی شما منتقل می‌شود).

گفتگوی تیمی

هر فضای کاری یک کانال گفتگو دارد که میان همهٔ اعضای آن مشترک است. برای یادداشت‌ها و هماهنگی‌های لحظه‌ای است که جایشان در یک سلول نیست — چه چیزی تغییر کرد، به چه چیزی نگاه کنید، چه چیزی را نادیده بگیرید — و کنار نقشه نگه داشته می‌شود، نه در یک برنامهٔ جداگانه.

آن را با آیکون حباب گفتگو باز کنید. در فضای کاری Map درست بالای کنترل بزرگ‌نمایی قرار دارد؛ در Sheets و Analysis در گوشهٔ پایین سمت راست. در هر سه جا همان گفتگوست، پس رفتن از یک فضای کاری به دیگری هرگز رشتهٔ گفتگو را از دستتان نمی‌گیرد.

پنل به‌صورت ستونی در کنار کار شما باز می‌شود، نه روی آن. شیت، نقشه یا بخش‌های Analysis باریک‌تر می‌شوند تا جا باز شود، پس چیزی که در حال خواندنش بودید پوشیده نمی‌شود، و پنل جزئیات هم می‌تواند کنار آن باز بماند.

خواندن یک گفتگو

پیام‌های خودتان در سمت راست قرار می‌گیرند؛ پیام‌های دیگران در سمت چپ. نام هر هم‌تیمی برای همه همان رنگ را دارد — رنگ از حساب کاربری او گرفته می‌شود، نه اینکه با هر بار ورود از نو تعیین شود، پس رنگی که کنار یک نام می‌بینید همان رنگی است که هم‌تیمی‌هایتان هم می‌بینند. پیام‌ها به‌صورت زنده می‌رسند، و اگر اتصال قطع و دوباره برقرار شود، پنل گفتگو را از نو می‌خواند، به‌جای اینکه بی‌صدا جای خالی باقی بگذارد.

عددی روی آیکون، پیام‌هایی را می‌شمارد که وقتی پنل بسته بوده رسیده‌اند. با باز کردن پنل پاک می‌شود.

نوشتن، ویرایش و حذف

Enter پیام را می‌فرستد؛ Shift+Enter خط تازه‌ای شروع می‌کند. کادر پیام هنگام تایپ بزرگ می‌شود و وقتی خالی شود دوباره کوچک می‌شود. می‌توانید پیام‌های خودتان را ویرایش یا حذف کنید: ویرایش در خودِ پیام انجام می‌شود، نه در یک پنجرهٔ جداگانه، پس همچنان گفتگوی اطرافش را می‌بینید — Enter ذخیره می‌کند و Escape لغو. پیام ویرایش‌شده با برچسب «ویرایش‌شده» مشخص می‌شود، و پیام حذف‌شده به‌جای اینکه بی‌صدا ناپدید شود، یک یادداشت کوتاه به جا می‌گذارد، تا گفتگو هرگز وسط خواندن کسی جابه‌جا نشود.

بیننده‌ها هم می‌توانند پیام بفرستند. دسترسی فقط‌خواندنی به داده‌ها مربوط است — شیت‌ها، سطرها و اشیای روی نقشه — نه به گفتگو، پس کسی که در مرکز هماهنگی نشسته و نمی‌تواند حتی یک سلول را تغییر دهد، باز هم می‌تواند آنچه را می‌بیند به تیم بگوید. پیام‌های گفتگو جزو سقف موارد فضای کاری شما شمرده نمی‌شوند.

گفتگوی تیمی باز در فضای کاری نقشه، به‌صورت ستونی در کنار نقشه

گفتگوی تیمی باز در فضای کاری Map. پنل یک ستون است، پس نقشه کنارش باریک می‌شود به‌جای اینکه پوشیده شود؛ پیام‌های خودتان در راست، پیام‌های هم‌تیمی‌ها در چپ، و هر نام با رنگ خودش. آیکون درست بالای کنترل بزرگ‌نمایی است.

منوی نوار بالا

آیکون ☰ در نوار بالا، منوی فضای کاری را باز می‌کند — کنترل‌هایی برای فضای کاری Sheet-Map فعلی و حساب کاربری شما، نه خروجی گرفتن یا دعوت. بسته به اینکه چگونه وارد شده‌اید، این منو می‌تواند این موارد را داشته باشد: Copy local data to this Sheet-Map (انتقال کار محلیِ ناشناس به یک فضای کاری واقعی)، Rename this Sheet-Map (تغییر نام)، Create a free account (ساختن حساب کاربری رایگان؛ فقط در حالت ناشناس)، Leave this Sheet-Map (ترک)، Delete this Sheet-Map (حذف)، Appearance (تغییر میان پوستهٔ روشن و تیره)، و Log Out (خروج) — به‌علاوهٔ شمارهٔ ساخت برنامه (build) در پایین.

منوی ☰ در نوار بالا

منوی نوار بالا (☰).

اینکه کدام موارد نمایش داده شوند بستگی دارد به اینکه چگونه وارد شده‌اید — Rename و Delete فقط برای مالک (Owner) فضای کاری دیده می‌شوند، و Create a free account فقط در حالت ناشناس دیده می‌شود. خروجی گرفتن و دعوت جای دیگری هستند: خروجی CSV در منوی زبانهٔ هر شیت است، خروجی KMZ در منوی هر لایهٔ روی نقشه، و Invite دکمهٔ جداگانه‌ای است که همیشه در نوار بالا، کنار انتخابگر فضای کاری، دیده می‌شود — هیچ‌کدام در این منو نیستند.

روی موبایل

Sheet-Map برای موبایل جداگانه چیده شده — نه اینکه همان صفحهٔ دسکتاپ کوچک شده باشد. همان داده‌ها و همان فضاهای کاری، طوری چیده شده‌اند که جدول و نقشه صفحه را در اختیار بگیرند، نه نوارهای ابزار.

فضای کاری شیت‌ها روی موبایل: نوار بالای جمع‌وجور، یک نوار عملیات که نام شیت را نشان می‌دهد، و جدولی که بقیهٔ صفحه را پر کرده است

رفت‌وآمد در برنامه. دکمهٔ وسط نوار بالا — همان که MGRS، UTM یا Lat/Lng را نشان می‌دهد — منویی با دو بخش باز می‌کند: Workspace (فضای کاری: Sheets، Map، Analysis) در بالا و Coordinate system (سیستم مختصات) در زیر آن. منوی ☰ در بالا سمت راست تغییری نکرده و همچنان کنترل‌های فضای کاری و حساب کاربری را در خود دارد.

در یک شیت. زبانه‌های شیت به یک انتخابگر واحد تبدیل می‌شوند که نام شیتی را که در آن هستید نشان می‌دهد؛ برای رفتن به شیت دیگر روی آن بزنید. Add Row و Add Column در دسترس باقی می‌مانند، و دکمهٔ ⋮ کنارشان New Sheet، Import، Add to Map و انتخابگر برچسب نقشه را در خود دارد. Delete Selected به‌محض اینکه سطری را علامت بزنید ظاهر می‌شود و بقیهٔ وقت سر راه نیست. روی موبایل چیزی حذف نشده — فقط به یک منو منتقل شده است.

روی نقشه. باز و بسته کردن دو انگشت (pinch) فقط نقشه را بزرگ و کوچک می‌کند: اندازهٔ خودِ رابط کاربری هرگز تغییر نمی‌کند، پس لازم نیست صفحه را دوباره جابه‌جا کنید تا همه‌چیز سر جایش برگردد. پنل لایه‌ها و جزئیات یک نقطه روی نقشه می‌لغزند به‌جای اینکه آن را فشرده کنند، و با حرکت برگشت انگشت (swipe back) یا زدن روی پیکان بسته می‌شوند. هر جای نقشه را لمس کنید و نگه دارید تا همان منویی باز شود که کلیک راست در دسکتاپ باز می‌کند.

نکته‌ای دربارهٔ شیت‌های بزرگ. موبایل هر بار 150 سطر نشان می‌دهد، در برابر 500 سطر در دسکتاپ، و نوار صفحه‌بندیِ زیر نوار ابزار می‌گوید کدام سطرها را می‌بینید — “Rows 1–150 of 634”. این کار یک شیت بزرگ را روی سخت‌افزار موبایل روان نگه می‌دارد؛ برای رسیدن به بقیه، از Next و Prev یا از فیلترهای ستون استفاده کنید.

تاریخچهٔ تغییرات

این تاریخچه فقط به ترجمهٔ فارسی/دری مربوط است. تاریخچهٔ کامل خودِ راهنما در نسخهٔ انگلیسی آمده است.